vrijdag 24 juli 2026

Weversmarkt

Wat was het leuk!
Ik vond het spannend, de eerste keer een kraam van het Quiltersgilde op de Weversmarkt in Hoorn mee te bemensen. Wat een ervaring was het.

Eerst al ‘s morgens vroeg op de fiets het kraamnummer halen. Heel stil in de stad om 7 uur, het Grote Noord vol lege kramen. Er staat iemand aan het begin, daar hoor je het kraamnummer dat je hebt.
Het was een eindje weg, zei ze, dus op de fiets langs de kramen tot Ziengs, daar stond de kraam met nummer R59. Dat zag je aan een sticker op het blad. Bij de buren was al beweging, even kennismaken en zij gingen verder aan het werk.

Voor mij was het wachten op Yolanda en Henriëtte, beiden kwamen met de auto. Dat blijkt ook een apart gebeuren. Zij mochten langs de kramen, langs de gevels van de winkels rijden. Auto’s achter elkaar aan. Ruimte om elkaar te passeren was er nauwelijks. Dus je wacht tot je voorganger de auto heeft leeggehaald (en soms hielpen mensen elkaar daarbij om sneller te kunnen zijn) en de auto kon doorrijden via een speciale aangegeven route, op zoek naar een parkeerplaats. Dat is geen probleem hoor, rond half 8 is er plek genoeg.



 Daarna is het een kwestie van inrichten. Henriëtte had niet alleen een doos klemmen mee, maar ook een donker laken over de kraam. De vlaggetjes die we hadden gekregen van Marion opgehangen, (Quiltblog Janine: Vlaggen? en meer) dat stond gelijk feestelijk. Een vlag van het gilde ervoor zodat dat ook duidelijk was.

Er lag water op het dakzeil zag ik bij anderen. Die haalden dat weg met een stok. Ik dacht, dat kan ik ook, dus pakte een stok en tikte tegen het zeil. Gelijk een grote guts water naar beneden. Net niet op mij maar wel half in de tas met quilts van het gilde. De twee natste quilts hebben we neergelegd als decoratie en om te dragen. De quilts van Yolanda opgehangen, haar collage ijsvogel een mooi plekje gegeven. Bladen uitgestald. Klaar!

Achter ons was een kraam met quiltlapjes. Gelukkig. Maar het was de enige kraam op de markt. Dat is erg jammer voor ons quilters. Dus winkels! Kom dan staan. Het kost heel weinig, dar hoef je het niet voor te laten, doe ons ook een plezier! Er waren plm. 200 kramen voor de Weversmarkt, maar veel wol, weven, spinnen, verven, textielkunst, zijde, fournituren. Van alles.
Marianne en Joke kwamen in de ochtend om de kraam met Henriëtte te bemensen. Rond 13.00 uur namen Yolanda en ik het stokje over. Wij konden tijdens de ochtend al een rondje markt en zij konden dat na de lunch nog doen. We hebben veel bekenden gesproken, maar ook veel onbekenden. Bezoekers kwamen overal vandaan, van ver en minder ver, toeristen natuurlijk ook.

Je ziet in de kraam de Round the garden quilt van Yolanda. Dat bleek een blikvanger en leverde veel vragen en complimenten op. Men was vaak echt onder de indruk. Ook haar collage de ijsvogel werd vol bewondering bekeken. Ze had beiden wel kunnen verkopen, er werd zo vaak naar de prijs gevraagd. Steeds weer uitleggen dat het niet te koop was hadden we kunnen voorkomen door er een sticker “niet te koop” op kunnen zetten, maar aan de andere kant leverde het nu gesprekken op.

Het weer was aardig goed. Af en toe een klein buitje maar mensen hebben zich daar niet door laten weerhouden. Af en toe een stevige windvlaag waarbij ook een scheut regenwater vanaf het dakzeil gutste. Onze achterbuurvrouw kreeg een complete douche.
Wij alleen af en toe een natte rug. 
De middag vloog om. Rond kwart over 5 rondden we het laatste gesprek af. Tijd om in te pakken.

Met een auto weer het rondje langs de gevels. Snel de auto inladen en weg. Bij de andere auto weer herverdelen en ieder naar huis. Ik was op de fiets in 5 minuten thuis.
Het was toch een topdag. Volgend jaar doen we het weer. 

maandag 20 juli 2026

Tekst en sitsen

Hij hangt!
Het is zo ver, deze mag aan de muur. Ik ben er nog steeds blij mee, ook al zie ik elementen die ik nu anders zou doen. Maar ik haal het niet uit. Hij heeft zo gehangen op de tentoonstelling, voorjaar 2024 geloof ik.

Het was het project "van Tekst naar Textiel". Er staan maar 2 zinnen op, maar zo waar. De tekst intrigeerde me steeds als we langs dat lichtbaken reden. De tekst:

Ik heb al een poosje niets meer verteld over mijn sitsen. Dat maak ik nu goed. Vandaag verscheen mijn verhaal als blog bij het quiltersgilde. Ben je benieuwd en heb je tijd, klik dan hier: Van proef tot quilt - Quiltersgilde
Ik laat jullie een stukje meer zien van de quilt, verschil mag er zijn immers :-)

Ongestreken hoor!
Alles zit nu in elkaar en ik ben met de stammetjes bezig. En nadenken over hoe te quilten..... Met de hand? Door de sitsen? Dat lijkt me niet meevallen. 

En ik ben met nog een project bezig met sitsen. Dat zijn deze blokjes. De blauwe en de witte driehoekjes zijn geen sitsen, dat zijn quiltstofjes met linnenstructuur. Die vond ik er wel bij passen.


Blokjes heb ik inmiddels genoeg. Ik zit nu in de fase "hoe leg ik ze neer. Het kan immers alle kanten op.
Daarover later meer. Net als over de droomdekens.

Woensdag is het Weversmarkt in Hoorn. Dit jaar is ook het gilde vertegenwoordigd. In de ochtend staan Marianne en Joke in de kraam (regiovertegenwoordigers NHZ) en in de middag staan Yolanda en ik in de kraam. Henriëtte is er ook namens het bestuur. Met elkaar hopen we jullie te zien en te spreken.
Marion heeft vlaggetjes gemaakt voor ons, zij staat met Greet op een ander deel van de markt met tassen.
Duimen jullie dat het droog blijft?

Tot later!
groetjes, Janine



zondag 21 juni 2026

Quilt terug

Jaren terug (zomer 2018) maakte ik een quilt voor mijn broer. Een tafelkleed wilde hij en vroeg of ik die wilde maken. Hij woonde in Woerden en daar was toen nog een quiltwinkel. Hij zocht de stofjes uit, kocht die en ik kreeg alles mee. 
Hij had een ovalen tafel, daarom was het wat lastiger en moest er een ontwerp gemaakt worden.
Ik tekende, legde het voor, wijzigde, tekende weer, tot we een kwart tafelkleed in beeld hadden. Ik ging aan het werk. Een jaar, zei ik...
Het werd iets langer maar in 2019 was het toch klaar en sierde zijn huis. Hij was er blij mee en dus was ik tevreden.

Vorig jaar is mijn broer overleden en het huis werd verkocht. Het tafelkleed werd gebruikt om spullen in te pakken om mee te vervoeren.

Uiteindelijk belande het kleed bij mijn jongste zus. Zij heeft de quilt gewassen, gedroogd en een beetje gestreken en aan mij gegeven. Een paar maanden wisselend gebruik heeft hem ook geen goed gedaan, maar hij is nog heel.

Het is fijn dat mijn broer er jaren van heeft kunnen genieten, daar ging het om. Ik weet dat hij er voorzichtig mee omgegaan is. Van de restjes maakte ik nog twee placemats om op tafel te leggen.
Als herinnering hangt hij nu bij mijn eigen quilts over het rek in de kamer. 
Toch goed om het terug te zien.

groetjes, Janine