Rijswijk

En ook Rijswijk is inmiddels voorbij.
We waren er donderdag, met de auto. Ongerust nog een beetje of we ongehinderd over de A7 konden. Maar dat ging fluitend. Aangekomen moest ik gelijk door naar de expositie van Tekst tot Textiel, dat had ik beloofd. Om kennis te maken met de organisatoren en om daar de ochtend te "angelen". Op de heenweg naar dat stukje van de broodfabriek kwam ik langs Quiltboutique. Vast al even mijn gemaakte rijtjes inleveren. Op de foto zijn ze toegevoegd. Dit is dus aan het begin van dag 2.

Begint al wat te worden, vind ik. Leuk om te zien. Ik kreeg als dank nog een kortingsbon voor de winkel. Maar ook zonder die bon had ik graag mee gedaan.
Die ochtend dus veel mensen gesproken. Mensen die hun quilt niet hadden ingestuurd omdat ze wat tijd tekort kwamen. Maar ook waren er quiltsters die van het hele project niet afwisten. Maar ook kennis gemaakt met de paar quiltsters waarvan ook hun quilt er hing.

De quilt van mijn maatje gezien. Mijn maatje was Lies Bos. In werkelijkheid was de quilt nog mooier dan via whatsapp. Leuk!

En stom genoeg, van de mijne niet eens een foto gemaakt. Een knipje uit de vorige foto laat een snipper zien.

 

Zie je hem? De 3e van links, met de vuurtoren. In een volgend blogje vertel ik er wel meer over.

Na mijn taak nog een poosje over de markt gelopen. Helaas toch te weinig tijd voor de exposities genomen, maar het was best intensief en dus vermoeiend geweest.
Wel geschikte stofjes gevonden voor de droomdeken "kinderhotel" waar ik nu mee aan het werk kan. En even binnengelopen bij de zaal van Hawar. Door de openstaande deur zag ik deze

en die wilde ik graag van dichtbij bekijken. Hier zie je dat hij gemaakt is van blokjes van plm. 10x10cm.

En na afloop van deze 3 dagen in Rijswijk, kwam via social media deze foto voorbij. 

De Cosmos is compleet ingeleverd. Het laatste rijtje moet nog gemaakt in de winkel denk ik. Project geslaagd! 😃

groetjes, fijne week

Janine

Nijkerk

En, zijn jullie ook naar Nijkerk geweest? Wij wel, met zijn 3tjes deze keer. 
Het is best een reis: 2 uur treinen en een half uur lopen. Dan nog lopen/slenteren over de tentoonstelling.
Wat heb ik mooie quilts gezien! Petje af voor de makers. Sommige quilts blijken gemaakt door quiltsters die ik ken. Dat is extra leuk.
Oke, niet alles spreekt me aan, dat geldt voor iedereen. Daar loop je ook sneller langs. En we moesten ook langs de winkels met ons lijstje.
Een paar stofjes mee, die geschikt zijn voor mijn volgend project, een combinatie van sashiko en applicatie.

's Middags om 15 uur liepen we weer terug naar de trein.
We hebben niet alles gezien, dat is jammer. Maar je hoofd zit al vol, je neemt het niet meer op. Eigenlijk moet je twee dagen gaan. Maar daarvoor is het mij te ver weg.

Ik heb ook geen favoriet ingevuld, er hangen gewoon teveel die ik mooi vind, ik kan en wil niet kiezen. Wel een favoriet van de themaquilts, dat zijn er maar plm. 20 en die hangen bij elkaar.
Een van de prijswinnaars was ook mijn favoriet.
Thuis zag ik dat ik ruim 12000 stappen had gezet, een flinke dag dus.
Dus wel moe thuis. :-)

Nu nog nadenken over komende projecten: een nieuwe Round Robbin (met duidelijke regels nu las ik op de site) en/of het verwerken van tekst tot een quilt. Doen jullie aan een van beiden mee? Ik ben benieuwd!

En ondertussen is mijn collagevogel ook klaar. Kijk maar. Ik denk dat ik hem wel ergens in ga verwerken. Tot die tijd blijft hij lekker liggen.

Ik ben zelf niet erg enthousiast over mijn vogel, maar dat geeft niet. Ik heb ervan geleerd, en daar ging het om.

Nu iets zoeken dat ik zelf wil maken en daarmee oefenen.

groetjes,

Janine

Jubileumdag

Afgelopen vrijdag en zaterdag kwam het Quiltersgilde naar Hoorn. Natuurlijk hebben we onze hulp aangeboden. Het is altijd leuk om andere quiltsters te ontmoeten en te spreken, mensen enthousiast te maken voor ons ambacht.
En nogmaals de miniquiltjes bekijken is echt geen straf.
De eerste dag hoefde ik niet te helpen. Wij hadden daarom onze vrijdagbee verplaatst van het ene buurthuis naar deze locatie. Aan een grote tafel in het midden zaten we heerlijk te werken. Het was gezellig druk. Veel gedaan heb ik niet :-), nog niet eens 1 draad gequilt van de droomdeken die ik mee had genomen.

We hadden gepland van 11 tot 13 uur, net als de gewone bee. Om 13 uur ging ik voor de High Tea met Joke en Yolanda. Het was in buffetvorm. Eerlijk gezegd viel dat me wat tegen. Maar gezellig was het wel.
Daarna terug naar de expositieruimte en daar kwamen nog wat bekenden langs. Uiteindelijk ging ik pas - moe gepraat - om 16.00 uur naar huis.

De volgende zou ik helpen. Dus om half tien was ik er al. 
Contact maken met bezoekers, wegwijs maken, uitleggen dat doe je dan. En aan de workshoptafel konden bezoekers een klein werkje maken. Soms hadden ze nog nooit een naald in handen gehad, maar het lukte wel met hulp om een blok met foundation piecing te maken. Mensen konden naast dit blok, ook kiezen voor een naaldenmapje of een molentje. De werkjes gingen hard.
Op tafel lag ook een round bobbin, ook een activiteit van het gilde. Maar daar was op vrijdag geen uitleg bij. Ik had nu mijn eigen uitleg meegenomen, ik ben er ook mee bezig. Dat was een goede aanvulling. Het is aan heel veel bezoekers uitgelegd die het op de een of andere manier toch niet meegekregen hadden.

De High Tea was er nu ook. Nu voor een grotere groep dan op vrijdag.
En iedereen kwam enthousiast terug, dus dat was heel fijn.
Onverwachts stonden ook ineens een van mijn dochters met haar schoonmoeder binnen.
Ze kwamen even kijken. Dat vond ik erg leuk, dat begrijp je.
Ze verleiden tot het maken van een werkje, lukte jammer genoeg niet. Wel (her)kennis gemaakt met twee mannelijke quilters. Altijd leuk. Een kende ik niet, de ander was al wel eens op een van onze regiodagen geweest.
Aan het eind van de middag mochten we alles afbreken. Alle quiltjes in dozen, alle schermen waar ze aan hingen in de auto. Dat was nog een aardig klusje, daar heb je best een flinke auto voor nodig.
Op naar Dordrecht, daar is de reizende expositie op 16 en 17 juni.

Moe thuis, dat is logisch. Maar wel met een tevreden gevoel.

groetjes, Janine